Globetrottar eller kortreist?

Gulatingslova:

”Enno ei ølgjerd har me lov å gjera, husbond og husfru like mykje malt kvar, etter vekt, og signe det jolenatti til takk frå Krist og Sankta Maria, til godt år og fred. Um so ikkje vert gjort, skal det bøtast tre merker til biskopen. Men um nokon sit soleis tre vintrar at han ikkje gjer ølgjerdene eller greider dei bøtene som me har lagt på for kristendomen vår, og han vert sannskyldig i det, då har han forbrote kvar penning av godset sitt. Det eig kongen vår halvt, men halvt biskopen. Um han ikkje vil det skal han fara ut or riket åt kongen vår”

gulating

Ølbrygging i Noreg har tradisjonar sidan Kvitekrist var bleiebarn, og Tor og Odin var dei gilde gutane. Som ein ser av teksten over, leika ein ikkje når det kom til brygging. Gulatingslova seier at den som ikkje bryggja, kunne misse både gard og grunn, og i verste fall bli landsforvist.(Slik fekk ein fylt opp Island!)

thor-my-god-has-a-hammer

Kva har dette med kortreist lurer sikkert den observante lesar på no. I mitt haud er det ikkje tvil i at øl som har bevegd seg omlag tjue meter i heile livsfasen, følast som eit kortreist produkt. Likevel er ikkje ølet ein lagar så veldig kortreist. Malten er gjerne europeisk, medan gjær og humle kan kome frå alle verdas hjørne. Difor var det særs interessant å lese ein artikkel av den mest skriveføre av søskena Dybdal om Det heilnorske ølet.

Ein kan sikkert diskutere i det vide og breie om korleis ølbrygging har utvikla seg dei siste åra. Det produktet dei fleste av oss sit med i glaset i dag, er nok langt unna det anane våre laga i store stampar. Likevel må det vel seiast at det freistar å prøve humle frå hagen, og urter frå Noreg, når eg skal starte å bevege meg utanfor standardane. Her blir det spanande å sjå kva oppskrifter og moglegheiter som kan kome ut av eit slik prosjekt?

Etikettering

Etikettering, lim og mangel på etikette. Livet for ein ølbryggjar er sanneleg variert. No skal det seiast at det var med stor stoltheit at dei første to etikettane blei limde på.

IMG_1407

Og med stor keisemd eg tok dei nest 73……….

IMG_1426

Legg merke til at øla står trygt plassert under tredemølla. Her må det drikkast om ein skal få trimme skrotten. Eg gjekk sjølvsagt tom for lim når det var to etikettar att…

IMG_1424

Når ein lagar mat så er det viktig å varme opp kokken. Når ein limar etikettar så er det viktig å halde limaren varm.

Flasking av juleøl

Då var det klart for flasking av juleøl. Nydelege mørke dråpar som er klar for eit liv i flaske.

IMG_1375 IMG_1376

Dessverre utvikla det seg raskt til eit skandalearrangement. Sidan FeilNotFound IPA’en hadde fått ei veke på flaske, var naturleg nok tolmoda vekk. Rutinert nok var ei flaske lagt på kjøl tidlegare på dag, og då var det klart for smaksprøve.

IMG_1377

Sidan det berre var ei veke sidan flasking, var det usikkert om ølet var skikkelig karbonert. Ein skikkelig pssst når korka blei opna, gjorde all otte til skamme.

IMG_1380 IMG_1383

Og her var det verkeleg skandala byrja. Det var både anerkjennande nikk, god tone, ja til og med eit smil etter prøvesmaking. Slik laussleppt åtferd høyrer naturleg nok ikkje heime nokon stad på Sunnmøre, og eg må be om orsaking til naboane for denne framferda.

IMG_1385

Heldigvis kom vi raskt ned på jorda igjen då heverten nesten hadde tømt karet med juleøl.

IMG_1387 IMG_1386

Med smaksprøven om bord, gjekk flasking og korking som ein leik. Snart hadde vi 40 smekre juleøl klare til lagring.

IMG_1388 IMG_1391

Litt urutinert antok underteikna at han hadde kjøpt in raude korkar(den gang ei), og sidan alt passar til blått (gjer det ikkje?) så blei det blå topp på juleøla. Kritikken har naturleg nok ikkje latt vente på seg. Sambryggeriet har allereie kalla det ei skandale, og eg lyt vel krype til Vinbua og skaffe raude korkar til Andre vers.

Etiketten blei i det minste juleraud.

Julefantasiv1

Bergenstur

Batman has the Batmobile, I got the Brewmobile.

IMG_1314

Ein må som kjent ha noko å fylle ølet i, og sidan Vinbua ikkje hadde flasker inne, blei madammen og eg einige om at ein Bergenstur kunne vere ein kjekk ting. Vi kom fram til Bergen seint fredag. Då blei det naturleg nok TGI Friday. Jack Daniels kylling er jo som kjend aldri feil på ein fredagskveld. Etter ein god frukost starta jobben med å fylle Granitten. Først ute var madammen med ein runde på diverse senter, før turen bar til Sotra. Eg hadde avtalt med Rune på Hobbybryggern at eg kunne hente flasker, corneliusfat, growlere, humle og kit på laurdag. Full bil, nøgde reisande og ein klirrande tur heim.